Theo Jörgensmann & Oleś Brothers – On the Tour With Theo CD
Data premiery: 03.07.2026
Nr katalogowy: ACD-004-2026
EAN: 5905669566155

Album On the Tour With Theo jest podsumowaniem i pięknym zwieńczeniem wieloletniej współpracy tria Bartłomiej Oleś, Marcin Oleś, Theo Jörgensmann. Płyta stanowi zapis koncertu, który odbył się w styczniu 2013 roku we Wrocławiu w ramach trasy promującej album Transgression. Osiem kompozycji przygotowanych przez poszczególnych muzyków składu odzwierciedla indywidualność każdego z nich, pokazując zarazem ogromną siłę tria w kreowaniu muzycznych opowieści. A są one barwne i wielowymiarowe, odsłaniając przed słuchaczem wiele twarzy jazzu: od ekspresyjnych, rozedrganych improwizacji po mgliste i tajemnicze impresje.

Bezpośrednią inspiracją do wydania tego materiału była chęć złożenia hołdu Theo Jörgensmannowi, zmarłemu w zeszłym roku wirtuozowi klarnetu i wybitnemu improwizatorowi. On the Tour With Theo to – jak mówi Bartłomiej Oleś – wręcz album pożegnalny. Koncert, który wybrałem, jest moim zdaniem podsumowaniem naszej wieloletniej współpracy; to swoistego rodzaju peak tego, co udało nam się osiągnąć jako zespół. Nie każdego wieczoru na scenie wydarza się magia, gdy dzieje się coś ponad dźwiękami. To trudne do opisania, ale tego właśnie wieczoru jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki muzyka przemawiała przez nas niczym transmisja wprost ze źródła. Takie koncerty pamięta się do końca życia!

Z długoletniej współpracy braci Oleś z Theo Jörgensmannem w archiwum Bartłomieja zachowało się wiele koncertów, jednak – jak podkreśla muzyk – ów zaprezentowany na albumie najlepiej odzwierciedla ducha tego wyjątkowego tria. Tria, które niestety już nigdy więcej nie zagra.

Skład:

Theo Jörgensmann – klarnet
Marcin Oleś – kontrabas
Bartłomiej Oleś – perkusja

Kompozycje: Theo Jörgensmann (3, 6, 8), Marcin Oleś (1, 5), Bartłomiej Oleś (2, 4, 7)

Zarejestrowano na żywo w styczniu 2013 roku

Mastering: Michał Rosicki
Produkcja: Bartłomiej Oleś
Zdjęcie na okładce: Bartłomiej Oleś
Projekt i opracowanie graficzne: Blanka Tomaszewska

Lista utworów:

1. Pariskop
2. Transgression
3. Binek Silesiae
4. Room 114
5. Auray
6. Echoes From Brüel
7. Kintestsu
8. Simple BeatTheo Jörgensmann & Oleś Brothers – On the Tour With Theo CD

 

sneaky jesus – for better future CD
Data premiery: 15.05.2026
Nr katalogowy: ACD-003-2026
EAN: 5905669566049

Pisany konsekwentnie małą literą, wrocławski kwartet sneaky jesus nieustannie rozwija i modyfikuje swój jazzowy język. Po For Joseph Riddle, oraz For Chaching Taphed, przyszła kolej na album for better future, zamykający trylogię płyt z dedykacją w tytule. Frazę „lepsza przyszłość” (a tej wszyscy chyba sobie życzymy) można tu odnieść wprost do całkiem niedawnych wydarzeń w życiu zespołu. Jak przekonują muzycy: Dla nas ten lepszy czas nastąpił wraz z otrzymaniem telefonu z propozycją zagrania koncertu na festiwalu w Bośni. Pod wpływem upojenia wizją bałkańskiej trasy oraz dołączenia nowego kompana podróży, świetnego perkusisty i super zioma – Michała Wdowikowskiego, zaczęliśmy komponować świeże rzeczy, aby po prostu mieć co zagrać na festiwalu. Kompozycje, tematy, które były zbyt abstrakcyjne, aby zmieścić się na poprzednią płytę, złączyły się w całość i wylądowały na tym krążku. 

Stawiając na inspiracje własnymi przeżyciami, a zarazem zostawiając na boku polityczno-społeczny zgiełk współczesności, zespół stworzył intymny, mocno naznaczony własnym stylem, muzyczny pamiętnik ulotnych chwil. Pod względem środków wyrazu, mamy tu do czynienia z przesunięciem priorytetów z mocnej ekspresji i wyrazistego groove’u na melodię i liryzm. Materiał nie unika jednak zróżnicowania, prezentując formy otwarte – obok spritual jazzu znajdziemy pełen repetycji trans, elementy freejazzowe, a nawet zupełnie zaskakujące eksperymenty wokalne. Całkiem mocne granie – jak twierdzą muzycy – zespół zostawia sobie na koncerty.

Albumu for better future zapewne nie byłoby w takim kształcie bez nowych twarzy. Świeży nabytek zespołu, perkusista Michał Wdowikowski (m.in. Młyn), w istotny sposób wpłynął swą grą na modyfikację brzmienia grupy, natomiast potężne kontrabasowe dźwięki wniósł gościnnie występujący na płycie Franciszek Pospieszalski, który zastąpił niemogącego wziąć udziału w sesji stałego basistę sneaky, Beniamina Łasiewickiego. Jak przyznaje zespół, to zastępstwo miało niebagatelne konsekwencje: Franek przyniósł ze sobą sound, którego nie spodziewaliśmy się na tej płycie. Akustyczne brzmienie kontrabasu w połączeniu z nowocześnie napisanymi kompozycjami wytworzyło ciekawe zderzenie światów, które zaowocowało decyzją zespołu, aby zachować organiczność tego materiału, czyli w praktyce: niewielka ilość post-produkcji i nastawienie na zarejestrowanie "performensu", a to w rzeczy samej jest „core” sneaky jesus.

Jan Wroński – realizacja nagrań, miks (1, 4)
Szymon Szwarc – miks
Paweł Ładniak – mastering
Jakub Szachnowski – projekt graficzny
Mateusz Drozdowski – obraz na okładce

Skład:

Michał Wdowikowski – perkusja, instrumenty perkusyjne, kompozycje (1, 4, 6)
Franciszek Pospieszalski – kontrabas
Matylda Gerber – saksofon altowy i tenorowy, kompozycje (1, 4, 5, 6)
Maciej Forreiter – gitara elektryczna, efekty, syntezator, kompozycje (1-4, 6-8)
Beniamin Łasiewicki – kompozycje (1, 4, 6)

Lista utworów:

1. Upiór w wizjerze // Phantom in the Peephole 
2. Spięty koleś w grobie // Tense Dude in the Grave
3. Dzień dziecka w sklepie z kruszywem // Children's Day at the Gravel Store 
4. Przydział // The Przydział 
5. Mufasa // Mufasa (She, Her) 
6. Z sercem na ręce // Heart-Handed 
7. Przecisk // Squeeze-Through 
8. Sarkofag // Sarcophagus

Franciszek Pospieszalski Warsaw Band – S/T CD
Data premiery: 13.03.2026
Nr katalogowy: ACD-002-2026
EAN: 5905669566070

Franciszek Pospieszalski Warsaw Band to formacja stosunkowo nowa na polskiej scenie jazzowej, choć jej lider ma za sobą liczne doświadczenia muzyczne. Absolwent Wydziału Jazzu (w klasie kontrabasu) Akademii Muzycznej w Katowicach (2018), debiutował w 2017 roku płytą 1st Level ze swoim zespołem Franciszek Pospieszalski Sextet, by w kolejnych latach powiększać autorską dyskografię o albumy nagrywane w trio, kwintecie i sekstecie.

Najnowszy projekt muzyka to kwartet jazzowy, w którym kontrabas zamienił na gitarę basową, w dodatku o bardzo nietypowej, bo nierytmicznej, funkcji. Franciszek Pospieszalski Warsaw Band powstał w 2025 roku, a obok lidera pojawili się w nim muzycy związani z warszawską sceną jazzową: trębacz Ignacy Wendt, pianista Piotr Andrzejewski i perkusista Patryk Dobosz. W sierpniu ubiegłego roku zespół wszedł do studia, by nagrać swój debiutancki album.

Jak mówi lider: Inspiracją do stworzenia naszego albumu była chęć przedstawienia gitary basowej w innym ujęciu niż zwykło się ją słyszeć. Gitara basowa w tym projekcie jest przestrojona do stroju między gitarą a basem. Pełni rolę melodyczną i harmoniczną, często oddając niższe rejestry fortepianowi. Sprawia to, że bas, opatrzony licznymi efektami, brzmi często jak gitara, co zdaniem Franciszka Pospieszalskiego, stymuluje bębniarza do mocniejszego grania. Nadaje to muzyce kwartetu rockową niemal ekspresję i energię. Bazowe brzmienie płyty w największym stopniu korzysta z języka jazzu, ale chętnie zerka też w stronę ambientu, kameralistyki czy wspomnianego rocka.

Większość utworów wypełniających płytę ma ścisły rys kompozycyjny, a improwizacja oparta jest na harmonii wynikającej z rozwinięcia tematów. Jednak – jak mówi lider – w utworach takich jak „Diminished Scale Tune” oraz „Szesnastkowo triolowy / Skansen”, tematy stanowią zaledwie krótki odcinek melodii unisono, a reszta spoczywa na energii zespołu, który motyw ten ogrywa do tego stopnia, że powstaje cały utwór. Wtedy cała siła spoczywa na improwizacji, którą tworzą muzycy, i bez ich zaangażowania, tematy te nie miałyby prawa bytu.

Dziewięć autorskich kompozycji lawirujących między swingiem a jazz-rockiem, zabarwionych ponadto przestrzennymi efektami soundscape'owymi, tworzy muzyczną całość, która mocno pobudzi wyobraźnię słuchacza.

Nagrania zrealizowano w Sound and Wave Studio w dniach 25-27 sierpnia 2025 roku oraz w domowym studiu Franciszka Pospieszalskiego między sierpniem a listopadem 2025 roku. Nagrania w Sound and Wave Studio realizował Jakub Krukowski.

Miks i mastering: Michał Kupicz
Zdjęcia: Jacek Piotrowski Yatzek
Projekt okładki: Pola Zag/Tomasz Kumięga

Skład:

Franciszek Pospieszalski – gitara basowa, kompozycje
Ignacy Wendt – trąbka, fluegelhorn (6), electric piano (7)
Piotr Andrzejewski – fortepian
Patryk Dobosz – perkusja

Lista utworów:

1. Swingowy kołowrotek
2. Maria Helena
3. British Ballad
4. Szesnastkowo triolowy / Skansen
5. Five Before Night
6. Szósta akcentowa
7. Joy
8. Rozłożony
9. Diminished Scale Tune

Jazzpospolita – Kosmopolis CD
Data premiery: 23.01.2026
Nr katalogowy: ACD-001-2026
EAN: 5908451336110

Zespół Jazzpospolita od lat dba o swoich słuchaczy i regularnie dostarcza im nową muzykę. Najnowszy album Kosmopolis rozwija i zarazem dopełnia pomysły brzmieniowe realizowane na płycie Obiekt, łącząc eteryczny ambient, syntezatorowe pulsacje z post-rockowymi pejzażami, wprowadzającymi odbiorcę w łagodny trans. Eteryczne dźwięki momentami znajdują przeciwwagę w ożywczym pulsie basu i wyrazistym rytmie perkusji, jednak całość przywodzi na myśl dzieło dojrzałych i pewnych obranego kierunku muzyków, co zresztą potwierdzają słowa lidera, Stefana Nowakowskiego:  Kosmopolis jest drugą płytą nagraną w tym składzie Jazzpo, powstałą po zagraniu razem kilkudziesięciu koncertów i spędzeniu długich dni w trasach koncertowych. Znamy się już całkiem dobrze, jesteśmy bardziej świadomi własnych potrzeb i możliwości jako kolektyw. To siłą rzeczy przekłada się na proces twórczy. Tym razem zależało nam na tym, aby płyta była bardziej spójna.

Wspomnianej spójności towarzyszy zespołowość i swoista równowaga wszystkich instrumentów, z których żaden nie dominuje pozostałych. To idea, która od zawsze przyświecała Jazzpospolitej – mówi Stefan Nowakowski – muzyczno-dźwiękowa demokracja, no może czasem lekko dowodzona przez basistę…

Za sprawą tytułu albumu zespół próbuje dać wyraz swojemu spojrzeniu na świat jako globalną wioskę, która dziś jest bardziej „kosmo” niż „polis”. Stąd też płytę wypełnia pięć muzycznych opowieści o pięciu różnych miastach / miejscach, zarówno prawdziwych (Warszawa, Oviedo), jak i tych już nieistniejących lub żyjących tylko w wyobraźni muzyków (Klunton). Inspiracją były tu m.in. niedawne podróże koncertowe kwartetu do Chin i Honkgongu, które – jak mówi basista grupy – dały nam możliwość spojrzenia na zupełnie inną rzeczywistość, obyczajowość i skalę doznawania zjawisk. Jakkolwiek i z czymkolwiek będziemy kojarzyć dźwięki wypełniające Kosmopolis, jedno nie ulega wątpliwości: warto po raz kolejny wyruszyć z Jazzpospolitą w wędrówkę po fascynującym świecie muzycznej wyobraźni – bez granic i bez schematów.

Zarejestrowano w MO Sound w 2025 roku.

Kompozycje i aranżacja: Jazzpospolita
Nagranie i miks: Miłosz Oleniecki
Mastering: Paweł Ładniak
Okładka i zdjęcia: Jan Gierach
Skład okładki: Ewa BN

Skład:

Stefan Nowakowski – kontrabas, gitara basowa
Michał Milczarek – gitara, elektronika, sample
Miłosz Oleniecki – fortepian, Fender Rhodes, syntezatory
Wojtek Sobura – perkusja

Lista utworów:

1. Warsaw Brew
2. Stare Miasto
3. Come With Me to Oviedo
4. Klunton
5. Polis

Hilarious Disasters – Unnatural Root CD
Data premiery: 21.11.2025
Nr katalogowy: ACD-010-2025
EAN: 5908451336103

Hilarious Disasters to nowy zespół ukraińskiej pianistki, improwizatorki, kompozytorki i dziennikarki, Kateryny Ziabliuk, założony w 2023 roku. Pochodząca z Kijowa artystka studiowała w Katowicach, Krakowie i Mediolanie. W swojej twórczości korzysta z języka współczesnego jazzu, ale sięga także po elementy muzyki tradycyjnej, śmiało eksplorując kulturowe dziedzictwo swojej ojczyzny. Obecna od ponad pięciu lat w przestrzeni polskiej sceny jazzowej i improwizowanej, miała okazję nagrywać m.in. z Natalią Kordiak (album Pieśń lasu pod szyldem TANŌK), formacją zygmunt pauker trio (płyta zygmunt idzie na spacer) czy Kamilą Drabek i Patrycją Wybrańczyk (album Live at Spatif). Jest też członkinią zespołu O.N.E., jednego z najciekawszych zjawisk polskiej sceny jazzowej ostatniej dekady.

Unnatural Root jest debiutanckim albumem Hilarious Disasters. W kompozycjach Kateryny Ziabliuk, autorki całego materiału, splatają się elementy rozmaitych inspiracji, zaczerpniętych z ukraińskiej muzyki ludowej, jazzu tradycyjnego i free, elementów metalu czy noise’u, uzupełnionych pomysłowym wykorzystaniem nagrań terenowych. Pytana o muzyczne źródła Unnatural Root, kompozytorka wyjaśnia: Muzyka ludowa na albumie w całości pochodzi z Ukrainy, a konkretnie z rejonów Bukowiny, Zakarpacia, okolic Lwowa. Źródłem są zbiory prywatne mojej babci, etnolożki Nadii Ziabliuk. Natomiast nagrania terenowe do Corto Maltese robiłam na targu Ballarò w Palermo. Obecne na płycie, pozornie przeciwstawne kierunki, splatają się ze sobą za sprawą swobodnej improwizacji, jak w wielkiej piaskownicy, gdzie zespół ma szeroką przestrzeń do brawurowych i dowcipnych eksperymentów. To pozwala Hilarious Disasters na bycie elastyczną, otwartą na zmiany grupą, która podczas żywiołowych występów na żywo reinterpretuje swoje kompozycje wciąż na nowo, poszukując dla nich świeżych, pojemnych form. Energia, którą kolektyw stara się utrzymać, to artystyczny ekwiwalent niezłomnej woli życia, radości owiniętej w tęsknotę, ale i ekstatycznej zabawy, w której jest miejsce na humor oraz dawkę absurdu.

Program płyty w dużej mierze zainspirowały podróże liderki między Włochami, Ukrainą a Polską w ciągu ostatnich kilku lat. Stąd pojawiają się tu składniki tak rozmaite jak suita o bohaterze opowieści popularnych na południu Włoch, poszukiwaczu awantur Corto Maltese, reinterpretacje słowiańskich obrzędowych pieśni ludowych, czy utwory zainspirowane poezją okresu futuryzmu. A żywioł liryczny, obecny m.in. w utworze Nido (pojawia się tu recytacja fragmentu wiersza Federica Garcíi Lorki), bez przeszkód egzystuje na płycie z jazzowymi improwizacjami, które potwierdzają niezwykły kunszt i wyobraźnię muzyczną całego zespołu.

Skład:

Kateryna Ziabliuk – fortepian, wokale, sampling, glockenspiel
Alex Clov – saksofon tenorowy
Łukasz Jankowski – flet, saksofon altowy, sopiłka
Filip Botor – kontrabas
Piotr Szałajko – perkusja

Kompozycje: Kateryna Ziabliuk (2, 4, 6, 9, 10); ukraińskie pieśni ludowe w aranż. Kateryny Ziabliuk (1, 7, 11)
Słowa: Federico García Lorca (9)
Nagrano 2 marca 2024 podczas koncertu w Opus Jazz Club w Budapeszcie
Realizacja nagrań i miks: Bencze Dóczi
Mastering: Paweł Ładniak
Projekt i opracowanie graficzne okładki: Olena i Kateryna Ziabliuk

Lista utworów:

1. Nichka Petrivochka
2. Corto Maltese I: tutti parlano del furboni milanesi
3. Interludio: me ne andrò così
4. Corto Maltese II: Błahostki na Józefa
5. Interludio: una ballata del mare salato
6. Corto Maltese III: Lottery for an Ignorant
7. Try Zhury
8. Interliudiia Na Proshchannia
9. Nido (Lorca)
10. Le Fragole
11. Coda – Kryvy Tanec
12. Happy People

Mateusz Rybicki – Apokalypsis CD
Data premiery: 19.10.2025
Nr katalogowy: ACD-009-2025
EAN: 5908451336080

Po wydanej dwa lata temu eponimicznej płycie formacji Ascetic, Mateusz Rybicki, klarnecista i saksofonista, powraca do Audio Cave z nowym projektem Apokalypsis. Wzięli w nim udział wybitni polscy improwizatorzy wsparci przez świetnego australijskiego perkusistę, Samuela Halla.

Tym razem artysta odchodzi od oszczędnej i kontemplacyjnej formuły poprzedniego albumu na rzecz wielobarwnej syntezy współczesnej muzyki improwizowanej oraz spiritual jazzu. Apokalypsis to integracja wątków tonalnych i abstrakcyjnych, improwizacji z materiałem ściśle skomponowanym, wolności i ekspresji twórczej z intencją grania muzyki, która czerpiąc z tradycji spiritual jazzu, pragnie nawiązywać do duchowości i kierować się w stronę ponadczasowych i głęboko humanistycznych wartości.

Pomysł, by stworzyć swoisty dźwiękowy ekwiwalent jednej z najważniejszych ksiąg biblijnych, rodził się stopniowo. Pierwszy impuls do napisania muzyki na podstawie „Apokalipsy św. Jana” pojawił się podczas festiwalu Jazztopad, na którym od lat razem ze Zbigniewem Kozerą i Samuelem Hallem prowadzimy sesje improwizowane – tak o genezie nowej płyty opowiada Mateusz Rybicki. Poznałem wtedy Kamila Piotrowicza, którego solowy koncert w czasie festiwalu szczególnie mnie zachwycił, a później mieliśmy też okazję grać w czasie sesji.  Pojawił się tam też Piotr Damasiewicz. Właśnie podczas festiwalu, który jest czasem zanurzenia w otwartej improwizowanej muzyce, natrafiłem na fragment  „Apokalipsy św. Jana”. Poruszyła mnie oniryczność, barwność i plastyczność obrazów zawartych w księdze. Od początku też zależało mi na tym – kontynuuje artysta – by jak najwierniej oddać w muzyce tekst księgi. Proces pisania muzyki to godziny spędzone na lekturze księgi i próbie jak najwierniejszego „przekładu" obrazów i historii księgi na język muzyki. Sporo fragmentów i gestów muzycznych symbolizuje sceny i wydarzenia z księgi, jak wojna, głód czy otwieranie kolejnych pieczęci w „Seven Seals”, gdzie szczególne znaczenie ma powtarzający się motyw grany w unisonie przez skrzypce i fortepian.

Po pół roku pisania materiału Mateusz Rybicki spotkał się z zespołem, uzupełnionym przez grającego na puzonie Pawła Niewiadomskiego oraz skrzypaczkę i altowiolistkę, Katarzynę Klebbę, by wypracować finalny efekt w postaci albumu Apokalypsis. Nie ukrywam, że po okresie długotrwałego komponowania muzyki i przywiązania do formy, którą zamierzyłem, nie było mi łatwo odejść od pewnych założeń, ale zespół sugerował potrzebę otwarcia form i przestrzeni na improwizację. Uważam, że udało nam się wspaniale zintegrować napisany przeze mnie materiał z bogactwem głosów i osobowości zaproszonych muzyków – komentuje współpracę z zespołem artysta.

Rezultatem jest album, który zafascynuje zarówno miłośników spiritual jazzu, jak i współczesnej muzyki improwizowanej, a opowiedziana przez kompozytora własnym językiem brzmieniowym historia zawarta w biblijnej księdze, może być dla słuchaczy bardzo interesującym punktem wyjścia do własnych poszukiwań w obszarze kultury i muzyki.

Skład:

Mateusz Rybicki – klarnet, saksofon tenorowy
Katarzyna Klebba – skrzypce, viola
Piotr Damasiewicz – trąbka
Paweł Niewiadomski – puzon
Kamil Piotrowicz – fortepian
Zbigniew Kozera – kontrabas
Samuel Hall – perkusja, instrumenty perkusyjne

Kompozycje: Mateusz Rybicki; tematy rozwinięte i zinterpretowane podczas wspólnej improwizacji przez cały zespół

Zarejestrowano w dniach 11-13 grudnia 2023 w TONN Studio w Łodzi
Realizacja nagrań, miks i mastering: Maciej Staniecki
Kolaże: Mariusze Figle
Projekt i opracowanie graficzne okładki: Ewa Głowacka

Lista utworów:

1. Throne in Heaven
2. Seven Seals
3. Seven Trumpets
4. The Fall of Babylon
5. New Jerusalem

Kompozycje i nagranie powstały dzięki wsparciu Stypendium artystycznego Prezydenta WrocławiaMateusz Rybicki – Apokalypsis CD

 

Jacek Kochan & musiConspiracy – Let Them Find CD
Data premiery: 26.09.2025
Nr katalogowy: ACD-008-2025
EAN: 5908451336059

Let Them Find to kolejne spotkanie Jacka Kochana z Audio Cave. Wybitny kompozytor i perkusista, współpracujący w przeszłości z tak znakomitymi jazzmanami jak m.in. John Abercrombie, Joey Calderazzo, Aaron Parks, Zbigniew Namysłowski czy Dave Liebman, powraca z pełną rozmachu, najbardziej epicką w dorobku płytą, na której daje wyraz fascynacjom muzyką fusion, jazzem, funkiem i R'n'B.

Tworząc utwory na Let Them Find, Jacek Kochan sięgnął po swoje doświadczenia muzyczne z Nowego Jorku, Montrealu i Toronto, gdzie grał w wielu składach, co zaowocowało poznaniem instrumentalistów z wielu zakątków świata, a w przyszłości umożliwiło artyście swobodne poruszanie się w rozmaitych stylistykach i gatunkach. Nowe dzieło Kochana to bogato zaaranżowane fusion, nawiązujące do estetyki muzycznej lat 70. i 80., przede wszystkim śmiało eksplorujące formułę big-bandowego grania.

Płytę sygnuje rozbudowana formacja musiConspiracy, a w nagraniach uczestniczyło blisko 50 muzyków z różnych krajów, tworząc niezwykle barwną i gęstą fakturę brzmieniową. Grając i podróżując po świecie, miałem okazje poznać bardzo dużo świetnych muzyków – mówi Jacek Kochan. Gdy pisałem te utwory, a zwłaszcza, gdy je aranżowałem, już od początku słyszałem sound każdego z nich. Obok stałych współpracowników lidera, jak Dominik Wania (rhodes) i Bartek Prucnal (saksofony), na albumie pojawia się m.in. 7 basistów, kilku gitarzystów, sekcja smyczkowa oraz sekcja dęta w bardzo wielu konfiguracjach osobowych. Część muzyków była obecna podczas nagrań całego zespołu, natomiast niektóre partie np. oboju czy fagotu dogrywano już później. Kolorową mozaikę instrumentalną ciekawie uzupełniają elementy wokalne, dzieło kilkorga artystów, w tym także lidera. Całość spaja perkusyjny groove Jacka Kochana, którego gra jednakże nie jest czynnikiem dominującym. O swojej roli na płycie tak mówi: Nie jestem fanem wirtuozerii perkusyjnej, oczywiście z paroma wyjątkami. Zwłaszcza w tej muzyce, którą proponuję na płycie; uważam że bębny i bas to układ napędowy i sterowania tak dużego bandu. Na płycie mam przyjemność grania z 7 znakomitymi basistami, to wystarczyło do ogarnięcia całej "maszynerii".

Muzyka, aranżacje, produkcja, miks i mastering: Jacek Kochan
Projekt i opracowanie graficzne okładki: Marta Kochan

Lista utworów:

1. Manufactured Urge
2. Marula Groovers
3. Suspicious Fish
4. Let Them Know
5. The Usual Elements of Chaos
6. Three PM Proof
7. Did You Talked Yourself Into This
8. Second Term Celebrity
9. Marula Growers

 

Drumbientone [Bartłomiej Oleś] | Mira Opalińska – Time Diary CD
Data premiery: 05.09.2025
Nr katalogowy: ACD-007-2025
EAN: 5908451336035

Album Time Diary to piąta z kolei płyta Bartomieja Olesia wydana pod szyldem Drumbientone, pod którym artysta prezentuje rezultaty swoich działań na polu muzyki elektronicznej. Pytany o pomysł i założenia nowego dzieła, tak je objaśnia: Album łączy dwie moje aktywności kompozytorskie: tworzenie muzyki w sposób klasyczny i zapisywanie jej w nuty, oraz kreowanie brzmień przy pomocy współcześnie dostępnych urządzeń elektronicznych tzn. komputera i syntezatorów. Chciałem opowiedzieć historię o czasie i jego upływie z wykorzystaniem obu tych mediów. Po świetnie przyjętym „Cat's Songs – 17 Haiku for Piano” pragnąłem, żeby nasza współpraca z Mirą Opalińską była kontynuowana. 

Punktem wyjścia do powstania muzyki na Time Diary były partie fortepianowe, napisane przez Bartłomieja Olesia, a wykonane przez Mirę Opalińską w klasycznej interpretacji. Ich melancholijny, medytacyjny charakter w sposób płynny splata się z warstwami elektronicznego ambientu i nagrań terenowych. Uchwycony zapis brzmień natury (ale i cywilizacji): rzeki, szumu morza, wiatru, deszczu, stukotu pociągu czy gwaru ulicy, nie tylko urozmaica muzykę wypełniającą album, ale też prowadzi do refleksji o silnym zakorzenieniu człowieka w otaczającym nas świecie i jego elementach – niemych, a właściwie sonorystycznych świadkach nieubłaganie upływającego czasu.

Muzyczna medytacja nad rzeczywistością nie wyklucza emocji: smutku, zadumy, zachwytu, a każdy z utworów tworzy swój odrębny mikrokosmos, spleciony jednakże wspólnym motywem uwypuklonym w tytule albumu. Time Diary to opowieść o obcowaniu z czasem, ale także o powracaniu do myśli, miejsc, wrażeń, wspomnień. To muzyczna podróż w głąb siebie, w której odnajdzie się każdy z nas.

Bartłomiej Oleś – kompozycje, produkcja, elektronika
Mira Opalińska – fortepian

Partie fortepianu zarejestrował Michał Rosicki w Sali Koncertowej PSM im. Krzysztofa Komedy w Lubaczowie. Elektronika i nagrania terenowe zarejestrowane przez Bartłomieja Olesia w domowym studiu i różnych lokacjach.

Mastering: Michał Rosicki
Miks: Michał Rosicki i Bartłomiej Oleś
Fotografia, projekt i opracowanie graficzne okładki: Blanka Tomaszewska
Strojenie fortepianu: Piotr Solak

Zrealizowano dzięki wsparciu ZAW STOART.

Lista utworów:
1. Time Beings – Intro
2. Park
3. River
4. Train
5. Lake
6. Rain
7. Street
8. Time Beings – Outro

Bartłomiej Oleś | Piotr Steczek Quartet – String Quartets CD
Data premiery: 30.06.2025
Nr katalogowy: ACD-005-2025
EAN: 5908451336011

Po dobrze przyjętych miniaturach fortepianowych wykonywanych przez znakomitą Mirę Opalińską (Cat's Songs – 17 Haiku for Piano), w twórczości Bartłomieja Olesia przyszedł czas na muzykę napisaną na dwoje skrzypiec, altówkę i wiolonczelę. Aby tchnąć życie w te utwory, artysta zaprosił kwartet fantastycznych muzyków, prowadzonych przez Piotra Steczka.

Album String Quartets zawiera trzy utwory powstałe na przestrzeni ponad 20 lat. Praca nad najstarszym z nich, Odyssey (String Quartets No. 1), rozpoczęła się w 2003 roku i trwała z przerwami aż do roku 2023. Kwartet drugi, Dawn, został stworzony w okresie pandemii, gdy życie koncertowe zamarło i było dużo czasu na dokończenie rzeczy wcześniej rozpoczętych oraz napisanie nowych. Natomiast Short Movements (String Quartets No. 3) powstał jako ostatni w roku 2023, stanowiąc dopełnienie dwóch wcześniejszych oraz zamknięcie cyklu.

Pod względem ładunku emocjonalnego każdy z kwartetów wypełniających płytę jest nieco odmienny, choć całość spaja duch refleksyjnej, nieco melancholijnej opowieści o otaczającym nas świecie. Opowiadając o inspiracjach i nastroju poszczególnych kompozycji, Bartłomiej Oleś tak to ujmuje: Kwartet nr 1 to raczej długa wędrówka pełna przygód i dramatycznych wydarzeń, w której jak w życiu zdarzają się różne zwroty akcji, tak więc tytuł „Odyssey” nie jest tutaj przypadkowy. Kwartet nr 2, „Dawn”, jest opowieścią o świetle budzącego się dnia, stąd na początku utworu sonorystyczne szumy wiolonczeli, stanowiące dźwiękowy ekwiwalent wrażeń wzrokowych. Idziemy tu jakby od pierwszych promieni poranka aż do pełni słońca nad spokojnym morzem. Z kolei w „Short Movements” pierwszą część można określić jako pulsujące źródło, a drugą jako ruch we wszelkich postaciach; ruch miejski, ruch wywołany przez wiatr, albo spokojne falowanie wody, lub kroki…

Zapraszając w podróż przez niezbadane krajobrazy dźwiękowe, kompozytor podkreśla ważną rolę wykonawców, czyli kwartetu Piotra Steczka: Piotr wręcz podświadomie odczytywał moje intencje zapisane w nutach. Niech dowodem na to będzie fakt, że cała płyta została nagrana na tzw. setkę: bez powtórek, za pierwszym podejściem!

Zarejestrowano 5 września 2024 w Sali Widowiskowo-Koncertowej MUZA w Sosnowcu.

Bartłomiej Oleś – kompozycje, produkcja

Piotr Steczek – skrzypce
Hanna Steczek – skrzypce
Magdalena Maier–Borowska – altówka
Aleksandra Steczek – wiolonczela

Nagranie i mastering: Michał Rosicki
Miks: Michał Rosicki i Bartłomiej Oleś
Projekt i opracowanie graficzne okładki: Blanka Tomaszewska
Zdjęcia: Rafał Stasik (przód) i Krzysztof Haczek (środek/tył)

Zrealizowano dzięki wsparciu ZAW STOART.

Lista utworów:

1. Odyssey: String Quartet No. 1 – Introductory Moment
2. Odyssey: String Quartet No. 1 – I
3. Odyssey: String Quartet No. 1 – II
4. Odyssey: String Quartet No. 1 – III
5. Odyssey: String Quartet No. 1 – IV
6. Odyssey: String Quartet No. 1 – V
7. Dawn: String Quartet No. 2
8. Short Movements: String Quartet No. 3 – I
9. Short Movements: String Quartet No. 3 – II

Mielcarek / Silberman – Liczby urojone CD
Data premiery: 27.06.2025
Nr katalogowy: ACD-006-2025
EAN: 5908298549995

Stworzona przez Jacka Mielcarka (saksofon altowy i tenorowy, elektronika) i Łukasza Stworzewicza (perkusja, elektronika) płyta Liczby urojone nie jest ich pierwszą wspólną pracą. Obaj artyści mieli okazję spotkać się już m.in. przy okazji nagrywania albumu Coraz Kwartetu BASMyT, wydanego w 2023 roku. Najnowsze dzieło duetu Mielcarek / Silberman stanowi próbę eksperymentalnego podejścia do materii muzycznej, bez sztywnych założeń i konkretnych ram gatunkowych. Jak mówi Jacek Mielcarek, album "Liczby urojone" to wynik awangardowego myślenia o muzyce. I dodaje: Chciałem nagrać taki właśnie materiał, inspirując się m.in. duetem John Surman/Jack DeJohnette, lecz oczywiście mając własną wizję. Natomiast pomysł muzycznego dialogu saksofonu, perkusji i elektroniki kiełkował we mnie już wcześniej. Zrodził się m.in. pod wpływem nagrań Pharoaha Sandersa, Alberta Aylera, a także Johna Coltrane’a z Rashiedem Alim.

Mimo określonych inspiracji, muzycy szukali własnej formuły, by połączyć żywioł grania na instrumentach akustycznych z elektroniką. W rezultacie powstała płyta, w której można odnaleźć elementy free jazzu, sonorystycznych eksperymentów, ambientu czy nawet muzyki świata, jednak całość zdaje się z powodzeniem uciekać przed jednoznacznym zaszufladkowaniem. Improwizacja staje się tu częścią niezapisanych kompozycji. Jak przyznaje Jacek Mielcarek: aby improwizowało nam się lepiej, mamy tu konkretne tematy potraktowane w bardzo swobodny sposób. Sądzę, że najlepiej łączyć jedno z drugim, ale trzeba uważać, by nie przekroczyć pewnej granicy bezpieczeństwa. Uważam, że akademizm skierowałby naszą muzykę w jasno określonym kierunku, a zależało mi na tym, aby końcowy efekt był odbierany jako coś zaskakującego i nieprzewidywalnego.

Elementem, który zdecydowanie charakteryzuje Liczby urojone, jest różnorodność albumu. „Muzyka usłyszana wewnątrz”, jak określa formułę płyty Jacek Mielcarek, płynie do słuchacza rozmaitymi falami dźwięków: niepokojącego atonalnego szumu i zgiełku, „ejtisowej” elektroniki, łagodnych pejzaży i jazzowej awangardy, bazującej na mocnej ekspresji. Przystępując do słuchania muzyki zawartej na płycie, można więc spodziewać się… niespodziewanego. I to chyba klucz do albumu, który frapuje zarówno pod względem brzmienia, jak i oryginalnego tytułu, wymyślonego przez Łukasza Stworzewicza. Otóż Liczby urojone to nie tylko termin matematyczny, lecz także filozoficzna układanka związana z datami urodzin członków rodziny perkusisty.

Skład:
Jacek Mielcarek – saksofon altowy i tenorowy, elektronika
Łukasz Stworzewicz – perkusja, elektronika

Realizacja nagrań: Piotr Mędrzak, Marcin Godlewski
Miks i mastering: Piotr Mędrzak
Produkcja muzyczna i aranżacje: Jacek Mielcarek, Łukasz Stworzewicz
Koncepcja graficzna: Damian Bydliński
Fotografie: Łukasz Stworzewicz
Do projektu graficznego wykorzystano dwie prace Damiana Czeladki: Niebieski i Sprinter

Lista utworów:

1. Nu-Mery
2. 30-16=14
3. Softowy Jacek
4. Damian
5. Kiedy jest Edward?
6. Samospalenie
7. 17+13=30